Dit is ze trouwens, ons Spotje. Ze is dus nu alweer een week thuis. Ze doet het goed, ik heb nog steeds geen onzindelijkheid kunnen ontdekken. Ik heb al heel wat teekjes kunnen verwijderen sinds ze weer terug is. Haar hele koppie zat onder, heb er nu al 8 uitgehaald en gisteravond laat heb ik er weer één ontdekt. Hopelijk de laatste,want ik vind ze wel zo smerig!! Verder eet ze goed, ze is al wat aan gesterkt. Met Thommie gaat het redelijk. Ze vinden elkaar niet aardig en blazen en grommen naar elkaar, maar een knokpartij heb ik gelukkig nog niet mee gemaakt. Al hebben ze me vannacht wel een paar keer wakker gemaakt met hun gedonderjaag haha, ik heb ze dan ook rond een uur of 5 de kamer uitgejaagd, fijn op de overloop verder klieren.. Ze blijft het katje met teveel zelfvertrouwen, ze laat het ook echt wel merken als ze iets niet wil of als iets haar niet zint..Tijdens het kroelen pakt ze ook soms opeens je hand, maar ik heb nog niets gezien dat niet met een beetje moeite goed onder controle te houden is..

Ik heb wel besloten haar te herplaatsen, omdat ik gewoon de ruimte niet heb om ze uit elkaar te houden. Met Enzo durf ik niet zo goed aan. Hij is geen andere katten dan Thommie gewend en Spotje zal niet zo op hem reageren als Thommie, dus ik zet ze niet bij elkaar.. Heb al een oproepje geplaatst voor een nieuw huisje voor haar. Wel duidelijk erbij vermeld dat ze een gebruiksaanwijzing heeft, en dus nu maar afwachten.. Of trouwens…. Echt afwachten? Ik heb via het Plein al 2 aanbiedingen gekregen van mensen die haar wel in huis willen nemen!! Super goed natuurlijk, allebei landelijk gelegen. Wat een luxe eigenlijk dat ik uit 2 huisje kan kiezen, nu al!! Zolang ze het er maar fijn heeft vind ik het prima..

Maar ik heb geen haast, ze blijft eerst nog maar een mooi een week of 2 hier en dan kijken we verder.

Enzo als pup op de dag dat hem ging halen

………………………………………………………….

En Enzo nu, 3 jaar.

Zoals gezegd had ik een feestje, erg gezellig. Bij thuis komst ging ik bij Spotje kijken en toen bleek….. Ze was weg!!!! Foetsie, Pleite, gone with the wind! Ze had de raam die ik een klein stukje had open gezet verder open geduwd en was van de eerste verdieping naar beneden gesprongen!

Ik had met een hele hoop zaken rekening gehouden toen ik haar in huis nam, maar hier niet mee! Het was midden in de nacht, dus ik besloot toch maar te gaan slapen en de dag erna een zoekactie op touw te zetten.

Ik heb haar de dag erop aangemeld bij verschillende instanties en ik ben flyers door de wijk op gaan hangen. De dagen daarna kreeg ik diverse tips van mensen die haar dachten gezien te hebben. Ik trok er een deel van na, maar tevergeefs. Ik kon haar niet vinden. Toen kreeg ik een telefoontje van een mevrouw die dacht haar in de omgeving van haar oude eigenaar gezien te hebben. (ik dacht ook dat ze misschien wel naar huis zou gaan lopen, ze was immers pas 2 dagen bij mij geweest en zou sowieso de weg naar mijn huis niet uit zichzelf gaan terug vinden..) Was verder geen leuk telefoontje, want volgens deze mevrouw lag ze dood langs de weg. Ik ben direct in de auto gesprongen en daar aangekomen kwam ik de oude eigenaar tegen. Hij was in de pauze naar huis gereden om te kijken of ze toevallig al thuis aan was komen lopen. Samen zijn we gaan zoeken, maar hebben niet kunnen vinden. Dus weer naar huis en de gemeente en dierenambulance gebeld of er toevallig die dag een dode kat binnen was gebracht. Ze wisten van niets…..

Diezelfde avond kreeg ik weer een telefoontje, deze keer van een mevrouw die dacht haar door de wijk te zien lopen de laatste dagen. Ze zou proberen het katje te vangen als ze haar weer zag en mij dan bellen….

En de dagen daarna werd het stil.. Keek elke dag op de site van Amivedi, maar ik begon toch stilaan de hoop op te geven dat ze nog gevonden zou worden…

Ze was al bijna 2 weken weg toen ik afgelopen vrijdag om 00:30 s’nachts een telefoontje kreeg van een mevrouw. Half buiten adem vertelde ze me dat ze vrijwel zeker wist dat ze Spotje gevonden hadden!!! Ze waren uit geweest en hadden haar bij thuiskomst zien lopen en van de straat geplukt. Ze is toen de wijk rond gaan fietsen opzoek naar een flyer van mij en belde me meteen.. Ze zei dat het katje toch wel ontzettend op de foto leek op de flyer en of ik haar wilde komen halen? Ja natturlijk! Maar ze kregen de weg niet goed uitgelegd en zijn haar toen komen brengen, in 10 minuten waren ze al hier, en ik zag meteen dat het Spote was!!!! Hoera!!

Ik had het echt niet meer verwacht, na bijna 2 weken was ze weer terug!! Ik heb die mensen echt heel hartelijk bedankt, er zijn dus nog steeds mensen met een groot hart voor dieren. Dat ze zelfs nog midden in de nacht actie ondernemen..

Nu is ze dus weer thuis.. Het vervolg schrijf ik in deel 3.

Spotje de kat, ze logeerd/ woont bij mij. Hoe dat zo gekomen is? Een dikke 2 weken geleden hoorde ik van een collegatje dat zij hun 1,5 jarige poes die avond in gingen laten slapen. Toen ik vroeg waarom kreeg ik te horen dat ze niet betrouwbaar is, dat ze het afgelopen jaar 3x uit het niets had uitgehaald, dat ze bezoek aanviel en kinderen beet, ook zou ze na de laatste narcose niet meer zindelijk zijn. Waarom dan niet een ander huisje voor haar zoeken als ze niet meer te handhaven is? Of eventueel naar een asiel als laatste redmiddel? Een asiel bracht volgens de oude eigenaar teveel stress met zich mee wat niet goed zou zijn voor Spotje en bovendien weet je maar nooit hoelang zo een beestje daar zou moeten zitten, herplaatsen was ook geen optie volgens hun, omdat je niet weet hoe ze daar behandeld zou gaan worden. Wie weet zou ze wel geslagen worden, omdat het een piitig katje met gebruiksaanwijzing is.

Volgens de oude eigenaar goede redenen om haar dan maar in te laten slapen, maar niet voor mij! Toen ik de reden hoorde kreeg ik het koud, dit voelde zo verkeerd.. Ik moest snel beslissen en heb aangeboden haar op te komen halen en zelf een huisje voor haar te zoeken. Zo gezegd, zo gedaan. Na het werk ben ik direct doorgereden en haar opgehaald.

Eenmaal thuis heb ik een kamertje voor haar ingericht. Ze zou niet zindelijk zijn, dus dat wilde ik sowieso even aankijken + Ik heb zelf al een hond en een kat, en het leek me teveel geweld in 1x voor haar om meteen aan alles tegelijk te moeten wennen. Dus fijn een kamer alleen, voor Spotje de poes. Kattenbak, een natje en een droogje, een fijne stoel met haar eigen, van thuis meegekregen, kleedje erop en madam kon gaan wennen.

Het bleek eigenlijk al wel direct dat het een katje is met teveel zelfvertrouwen, ze was niet erg onder de indruk van het hele gebeuren en kroop, na een korte verkenning van de kamer, weg in haar stoel.

De volgende dag kwam ze al uit zichzelf naar me toe, honderd kopjes kreeg ik, gepaard met luid gespin en ze wilde ookal opschoot, voor de duvel niet bang dus; ‘Hier ben ik, en ik doe lekker wat ik zelf wil!’ Had ze ergens geen zin in of was ze het ergens niet mee eens dan werd er geblazen en gegromd. Ook constant met haar staart ‘zwiepen’. Dus ik ben van meet af aan duidelijk geweest dat ze opschoot mag als ik dat wil en niet andersom, met aandacht hetzelfde.. Ze heeft tot nu toe 1x in mijn hand gebeten, maar daar is het gelukkig ook bij gebleven, ik weet dat ze geen lieverdje is dus ik let goed op.

Ookal even kennis gemaakt met Thommie, ieder aan 1 kant van de deur met de deur op een kiertje.. Ze hebben even fijn tegen elkaar zitten grommen, maar geen knokpartij gelukkig..

De kamer rook een beetje naar kattenbak (die had ze netjes gebruikt, jawel.. ) dus ik zette de raam een centimetertje open, zodat er wat lucht binnen kon. Spotje vond het allemaal wel prima, ze sliep lekker veel..

Ik had die avond een feestje, dus ik was optijd de deur uit.. Lees hoe het verder ging in ‘Spotje de kat. Deel 2′.

Brenda, aangenaam. Of zeg maar gewoon Bren, dat doet iedereen.

27 jaar en ik kom uit het (niet zo mooie, vind ik dan) Eindhoven. Ik woon samen met mijn 2 harige mannen; hondje Enzo, mijn lieve knappe Boerboelreu van inmiddels alweer 3 jaar.. Thommie, mijn sinds vandaag je-weet-wel-kater van ongeveer 8 maanden en sinds een dikke 2 weken ook opvang/ logee katje Spotje, maar daarover later meer..

Toen ik me aanmelde voor deze weblog wist ik eigenlijk nog niet wat ik er precies in ging zetten. Maar ben er nu wel uit dat het voornamelijk over de beesten zal gaan..! Het wel en wee van wat we zoal meemaken, misschien ook nog wat leuke foto’s..

Verder ben ik Modje en actief lid van het gezelligste forum van Nederland en België: Boerboelplein

Zeker de moeite waard om daar eens een kijkje te gaan nemen als je interesse hebt in een Boerboel of er zelf al 1 hebt.

In 2008 ben ik een samenwerkingproject gestart en heb ik, met medewerking van Boerboelliefhebbers en fokkers, het boek ‘Mijn Boerboel’ inelkaar gezet. Een ontzettend leuk project, wat een piepklein succesje bleek in BBland en waar ik nu nog steeds veel plezier aan beleef. Ik heb er ontzettend veel van geleerd en ik hoop dan ook in de toekomst nog een project op te kunnen zetten.. Dit staat al wel in de planning, de plannen zijn er, maar het hoe en wat vertel ik wel als het zover is..

Verder ben ik drukker van beroep, ook erg leuk om te doen.. Creatief en technisch, dat ligt me goed.

Met Photoshop ben ik ook zo nu en dan aan het klooien, langzaam gaat het steeds een beetje beter. Ik ben er nog lang niet, maar ‘oefening baart kunst’ zeggen ze..

Tot zover de eerste voorstel ronde, nu verder met verhalen over de beesten.

Groetjes Bren